De Waddenvletten hebben geen reddingen verricht zoals de boten van de Carlot klasse. Deze reddingboot ging zeker de Noordzee op en hielp een jacht die in de Westergronden op het wrak van de Equador lek gestoten was. Het meeste werk zat bij en rond de moeilijk aan te lopen haven van Vlieland en omgeving. Schepen met motorpech, zwemmers, vastlopen op een strekdam enz. komt met regelmaat voor. Er werd tijdens slechtweer  een sleepboot van de Richel getrokken. Arie Boon en zijn vader hebben aanboord een belangrijke rol gespeeld.

Ook de Cornelia Clasina maakt geen lange reizen, daar is het werk niet na. Bij een wedstrijd skûtjesilen was deze toen al oud reddingboot begeleider en hulpverlener op het Slotermeer en lag aan de rand van het wedstrijdwater de zeilerij in de gaten te houden, toen de schipper iets oranjeachtigs midden op het meer tussen de laverende tjalken ontdekte. “Volgens mij drijft daar een drenkeling, het anker er uit” was de melding naar de andere bemanning, maar er was eerst enige twijfel, want niemand schonk ook maar enige aandacht aan het drijvende schonk en de skûtsjes voort denderden. Dus ankerop en volle kracht tussen de zeilers door en even later lagen we naast… een jonge dame die van een skûtsje gevallen was. Met enige moeite kregen we haar aanboord en dat klopt ook wel want ze was groter dan haar redders. Het duurde even voordat ze kon vertellen op welk volgschip ze hoorde en waar die lag. De volgende dag zeilde ze weer en hield zich goed vast.